Producent / Wydawca: Activision / Torus Games
Typ Gry: Bijatyka / Akcja
Data Premiery:
Europa: November 30, 2001
USA: November 6, 2001
Tryb Gry: Single Player
Maksymalna ilość graczy w trybie multiplayer: Nie dotyczy
Strona domowa: Nie stwierdzono

     Recenzja

Jackie Chan Adventures - Legend of the Dark Hand to gra oparta na serialu animowanym, który leciał w telewizji w czasach mojej młodości. Serialu w którym wykorzystano rzecz jasna postać znanego japońskiego 'mistrza kung fu'. Dla tych co nie oglądali, wspomnę tylko, że serial wspominam bardzo miło. Czy gra jest równie ciekawa jak jej telewizyjny odpowiednik? Zapraszam do recenzji ;)

Po włączeniu gry zwykle zwraca się uwagę na mnogość opcji/trybów rozrywki, a tych w Jackie Chan'ie jest standardowo 4 (prawie jak w każdej grze). Postaram się je pokrótce opisać.
- New Game - to wątek główny (przeznaczony oczywiście dla pojedyńczego gracza). Jest bardzo rozbudowany, posiada fabułę. Jest to najważniejszy 'tryb gry' dlatego też opisem tegoż zajmę się na końcu.
- Training - Nasz Jackie Chan posiada szeroki wachlarz ciosów. W tym trybie mamy możliwość przetestowania tych ruchów na metalowym robocie. Trening zawsze rozgrywa się na jednej i tej samej planszy. Do tego warto wspomnieć iż ów robot nie stoi w miejscu i nie czeka na zadawane mu ciosy, lecz... chodzi za nami i również daje nam w kość. Na szczęście obrażenia zadawane naszemu bohaterowi nie mają wpływu na grę główną. Opcja treningu jest dostępna w każdej chwili, niezależnie od tego na jakim etapie wątku głównego jesteśmy. Także w razie jakichkolwiek problemów z pokonaniem przeciwnika, będziemy mieli możliwość poćwiczenia w trybie 'Training'. Gdy znudzi nam się ćwiczenie ciosów, zawsze możemy wyjść z tego trybu za pomocą przycisku Start, a następnie wskazaniu opcji Exit i potwierdzeniu za pomocą Yes. Mamy również możliwość wyłączenia muzyki, gdy ta poważnie nas wkurzy.
- Options - znaczenia tego słowa nie muszę chyba wyjaśniać osobom, które miały już styczność z jakąkolwiek grą na GBA. Możemy tu zadecydować m.in. o tym czy chcemy w czasie gry słyszeć muzykę, dżwięki. Mamy również możliwość przejrzenia Highscore czyli listy najlepszych wyników, w której dodatkowo każdy wynik upiększony pasem (takim jak w sztukach walki), którego kolor zależy od naszego zaangażowania w grę. Trzecia opcja to 'Credits' czyli wyświetlenie listy twórców gry, której oglądanie umila nam utwór muzyczny bardzo podony do tego z serialu. Ostatnia pozycja w Menu 'Options' to nic innego jak powrót do Menu Głównego.
- Continue - dzięki temu mamy możliwość grania od momentu w którym ostatnio skończyliśmy. Nie trzeba zapisywać stanu gry. Przy wyjściu z niej gra sama zapisze miejsce w którym ostatnio byliśmy i odtworzy je przy wybraniu wspomnianej opcji Continue.

Gdy wkońcu zdecydujemy się na Nową Grę zostaniemy zapytani na jakim poziomie trudności chcemy grać (do wyboru: Easy, Medium, Hard), a następnie ujrzymy krótkie cutscenki, które wiele mówią na temat fabuły gry. A prezentuje się ona następująco: Jackie Chan, jego wujek (i zarazem jego mistrz) oraz Jade (siostra Jackiego) siedzą sobie w domu nie spodziewając się żadnych nieprzewidzianych zdarzeń. Nagle do ich domu przybywa Valmont - osiłek, jeden z wrogów Jackiego służacy ciemnej stronie. Valmont domaga się od Jackiego, aby ten oddał mu wszystkie 8 starożytnych artefaktów, na których umieszczone są przepisy na sekretne sztuczki kung fu, chcąc oczywiście przekazać je swemu panu. Jackie Chan nie chce oddać mu tych świętych dla niego rzeczy, w wyniku czego smakuje ogromnej siły swojego przeciwnika. Valmont odbiera artefakty siłą po czym znika bez śladu. Chwilę później rozgrywa się króciutka rozmowa pomiędzy Jackie Chanem, Jade i wujem z której dowiadujemy się, że Naszym zadaniem jest odzsykanie 8 artefaktów z sekretnymi technikami (łał co za odkrycie xD). Jak już wspomniałem wyżej nasz hirołs posiada naprawdę szeroką gamę ciosów (aż trudno je wszystkie zliczyć). Już na samym początku mamy możliwość wypróbowania na swoich przeciwnikach pięści, kopu, a także innych technik takich jak np. salto do tyłu, turlanie się (to akurat pewien rodzaj uniku). W trakcie przechodzenia gry liczba 'combosów' znacznie się zwiększy, dzięki czemu będziemy mieli możliwość utrakcyjnienia sobie rozgrywki wspaniałą serią ciosów. Do tego dochodzi również bardzo wysoki skok (dzięki któremu będziemy mieli możliwość 'wskoczenia' na wyższe platformy, które często spotkamy na swojej drodze), który uruchamiamy za pomocą przycisku R. Przycisk L również znalazł w grze zastosowanie. Odpowiada on bowiem za blokowanie/odparowywanie ciosów przeciwnika (przydatne zwłaszcza w późniejszych etapach) fajnie wygląda wówczas skulona sylwetka Jackiego, na którym ciosy nie robią zbyt silnego wrażenia. Oprócz przeciwników których na drodze spotkamy naprawdę mnóstwo, będziemy mieli możliwość wykorzystania elementów otoczenia, np. rozwalanie skrzyń (w których często znajdują się użyteczne dla nas przedmioty), budek telefonicznych i innych od razu rzucający sie w oczy elementów. Często na swojej drodze spotkamy leżące przedmioty (przeciwnicy też często takowe posiadają) np. kije baseball'owe, parasole(?) i inne, które na pierwszy rzut oka wyglądają jakby można je było wykorzystywać w walce. Niestety nie udało mi się ich podnieść, ani tym bardziej wykorzystać w walce.

W lewym górnym rogu ekranu znajduje się pasek żyć Jackie'go który jest 3 warstwowy (Bossy również mają pasek wielowarstwowy), każdy pasek różni się od poprzedniego kolorem. Dodatkowo pod paskiem żyć znajduje się 5 kropek. Początkowo 3 z nich są podświetlone, co oznacza, że Jackie może tylko 3 razy stracić cały pasek żyć (Po trzecim razie możemy pożegnać się z grą i musimy zaczynać od nowa). Na szczęście kropki te można odnowić za pomocą przedmiotów napotkanych na drodze. Aprops przedmiotów - podczas gry napotkamy ich kilka rodzai. Są wśród nich np. takie które regenerują nam pasek żyć, dodają wspomnainy wyżej kulki. Ale są i takie które dają nam nowe umiejętności. Warto więc rozwalać wszysko co stanie nam na drodze.

Cała gra opiera się na pewnym standardzie. Walczymy z przeciwnikami (ci nie są później trudniejsi, tylko... jest ich dużo więcej). Gra jest tak skonstruowana, że nie da się żadnego z nich ominąć. Ot poprostu. Przeciwnicy pojawiają się na ekranie, a my nie możemy przejść dalej. Dopiero po pokonaniu całej serii opponentów mamy możliwość przemieszczenia się kawałek dalej. Po pokonaniu ogromnej ilości sługusów, na końcu planszy stajemy do walki z szefem. Szef zwykle jest większy i silniejszy od nas (zazwyczaj jest potworem, rzadziej człowiekiem), jednak ma wolniejsze ruchy (zależy jeszcze który, niektórzy są szybsi) i z pewnością będzie starał się pozbawić nas resztek żyć.
Na początku wspomniałem o opcji Highscore i rzekomych pasach. Otóż ilość punktów zależy od zadawanych ciosów. U góry ekranu znajduje się prostokątny pasek na którym zliczane są punkty za obijanie przeciwnika. Im bardziej złożonych ciosów użyjemy tym więcej punktów dostajemy. Prawda, że proste ;p

Grafika w opisywanej przeze mnie produkcji prezentuje się naprawdę świetnie. Zarówno Jackie jak i jego przeciwnicy wykonani są z wielką dbałością o szczegóły. Animacje walk wyglądają naprawdę świetnie, ciosy są dobrze odwzorowane, a grafika nigdy nie kuleje. Plansze wykonane są bardzo starannie i każda następna bardzo różni sie od poprzedniej (walczymy w/na pociągu, na statku i w wielu innych miejscach).
Oprawa audio stoi na gorszym poziomie niż grafika. Co do muzyki - twórcy zaserwowali nam tylko jeden utwór. Mimo, że jest on bardzo długi i rozbudowany, to jednak z biegiem czasu bardzo frustruje. Na szczęście możemy wyłączyć dźwięk po wcisnięciu pauzy i przekreśleniu ikonki z nutką. Dźwięki również nie są zbyt bogate. Niemal wszystkie ciosy słychać tak samo (na dodatek odgłosy ciosów nie są zbyt wyszukane), co po pewnym czasie bardzo denerwuje.

Jackie Chan Adventures to dość długa pozycja. Ilość poziomów stoi na standardowym poziomie. Jednak akcja przesuwa się ślamazarnie. Dużo wody upłynie zanim dojdziemy do końca etapu. Na dodatek w pewnym momencie gry zadawanie ciosów staje się bardzo monotonne. Bardzo uprzykrza to grę.

Reasumując: Jackie Chan Adventures - Legend of the DarkHand to gra wykonana bardzo starannie. Grafika mimo upywu lat prezentuje sie naprawdę dobrze. Lanie przeciwników okazuje się nie lada atrakcją (możemy się wyżyć za nieudany dzień xD), jednak do czasu. Wkurzająca po pewnym czasie muzyka oraz powtarzający się przez całą grę schemat walki po pewnym czasie frustruje. Jackie Chan to dla mnie średniak (mimo początkowego zauroczenia, po pewnym czasie czar pryska). Jednak jeśli jesteś fanem ulicznych biajtyk i lubisz bić sie za pomocą japońskich sztuk walki, oraz nie przeszkadzają Ci utarte schematy - to ta gra jest właśnie dla Ciebie!

     Ocena

     Screeny

 

 

 

 

 

 

     Okładka

     Gameplay

     Odnośniki